Page 110

آن دو امین نزد قاضی و گواهی دادند بنزداو که حدود سرای همین حدود است که گواهان بیان کرده اند آنرا واکر مخالف بودند حکم نکند قاضی بآنرای برای مدعی والثله الثالثة اذا قال الشهودان لهذا المدعى دارا فى محلة كذا نعرف حدودها اذا قمنا عند حيطانها ونشيران احد حدودها الى ههنا والثانى الى ههنا والثالث الى ههنا والرابع الى ههنا ولكن لا نعلم جيرانها فان ههنا اذا اراد القاضى ان يقضى للمدعى يأمر الشهود بان يذهبوا الى الدار ويبعث معهم شاهدين اوامينين من امنائه ويبينوا الحدود للامينين ثم يتعرف الامينان جيرانها ويسألون أساميهم فاذا رجعوا الى القاضى وشهد اميناه ان الشهود بينوا حدود الدار واشاروا اليها وانا تعرفنا عن جيرانها فوجد نادار فلان وفلان وفلان فى سكة كذا فان القاضى يقضى بشهادة الشهود الذين شهدوا بملك الدار للمدعى (قاضيخان) و مسله سوم اینست که وقتیکه گویند گواهان که مراین مدعی را سرائیست در فلان محله که می شناسیم حدود آنسرای را وقتیکه ایستاده شویم نزد دیوا های آن اشارت میکینم که یکی از حد و د آن تا فلان جای هست و دوم تا جا و سوم تا آنجا و چهارم تا آنجا ولیکن نمی شناسیم ہمسایگان آنسرا ی را پس تنتیجه درین مسئله وقتیکه اراده کند قاضی که حکم کند برای مدعی امر کند گواهانرا که بروی بآنسرای و بفرستد با گواهان دو گواه دیگر را یا دو مرد امینی را از امینان خود و بیان کنند گواهان حدود سرای را برای آن اینان بعد از ان تفحص کنند