Page 111

جلد چهارم ۱۰۶ کتاب الدعوی ایشان از همسایگان سرای و بپرسند نامهای ایشانرا پس وقتیکه بازگردیدند بقاضی و گواهی دادند اینان و که شاهدان بیان کردند حدود سرایرا و اشارت کردند بآنها و ما تفحص کردیم از همسایگان سرای پس یافتیم دار فلان و فلان و فلانرا در فلان کوچه پس قاضی حکم کند بشهادت گواهانیکه گواهی داده بودند بملکیت آنسرای مدعی را و فی فتاوی رشید الدین ادعی ضيعة وذكر حدودها وشهد الشهود ان الضيعة التي حدودها كذا ملك المدعي لكن لا ندرى باى موضع هي تسمع هذه الشهادة ويأمر القاضى المدعى باقامة البيئة ان الضيعة التي شهدت له الشهود في موضع كذا وانها هذه فاذا اقام البيئة يقضى له (فصول عمادى) و در فتاوای رشید الدین مذکور است که شخصی دعوی کرد زمینیرا و بیان کرد حدود آنرا و گواهی دادند گواهان که مینیکه حدود آن چنین است ملک این ماست لیکن ما نمیدانیم که آن زمین در کدام جای است شنیده میشود این گواهی و ام کند قاضی مدعی را بگذرانیدن گواهان باینکه آن زمینیکه گواهان گواهی داده اده بران برای مدعی در فلان جای است و آن همین است پس وقتیکه گواهان گذرانید حکم کرده میشود برای مدعی و ان قال الشهود نشهد ان الدار التي تلاصق دار فلان بن فلان لهذا المدعى او قالوا ان الدار التي بين دار فلان وبين دار فلان لهذا المدعى لا يلتفت الى شهادتهم لانهم ذكروا حدين وذاك لا يكفى (قاضيخان) و اگر گفتند شاهدان که گواهی میدهیم که آنسر ائیکه متصل است بسرای فلان بن فلان