Page 109

کتاب دعوی ١٠٢ جلد چهارم تلك الدار فانا تحملنا الشهادة بهذه الحدود وسمي لنا حدّوها هذه الحدود واقر البايع بهذه الحدود ولكن رايناها ولا مررنا بتلك المحلة ولا سكنها واكثر ما يكون تحمل الشهادة على الدار والارض على هذا الوجه يسمى البايع حدودها والشهود يتحملون الشهادة بتقرير البايع وفي هذه المسئلة القاضي يبعث مينين الى الدار ينظر الى الدار ان هذه الحدود هل هي حدود تلك الدار فان وافق يقضي بها للمدعي اذا رجعا اليه وشهدا عنده ان حدودها هذه الحدود وان خالف لا يقضي ( قاضيخان ) و مسئله دوم انیست که اگر شاهدان گفتند که ما میدانیم حدود آنسرای را یکی از حدودش چنین است و دوم آن چنین است و سوم آن چنان است و چهارمش چنان است لیکن نمیدانیم که آیا اینحدود که ما بیان کرده ایم موافق هست با دعوای مدعی یا نه و آیا انحدود حدود همان سرای هست یا نه زیرا که ما برداشته ایم گواهی را همین حدود حدو دش که ذکر شده بود برای ما آن حدود است و اقرار کرده بود فروشنده سرای بهمین حدود ولیکن ماندیده ایم آنسرای را و نگذشته ایم بآن محله و نه سکونت کرده ایم در آن و حال اینکه اکثر برداشتن شهادت بر سرای و زمین بر همین وجه میباشد که بیان میکند فروشنده حدود آنرا و گواهان برمیدارند گواهی را به بیان نمودن فروشند آنحدود را پس درین مسئله بفرستد قاضی دو شخص امینا نرا بآن سرای تا ببینند که همین حدود آیا حدود آن سرای است یا نه پس اگر موافق بود انحدود با حدود آنسرای حکم کند قاضی بآنسرای برای مدعی وقتیکه باز گشتند ان