Page 51

جلد دوم کتاب الشهاده ادب القضاء للصدر صرح من الباب الاربعين ضاع سجل من دیوان القاضی فشهد کاتباه عنده انه امضی ذلک فان القاضی یقبله ولوضاع اقرار رجل فشهد کاتباه عنده بانه اقر عنده یقضی بشهادتهما (بحررایق) و ذکر کرده است در شرح ادب القضاء تصنیف امام صدر الشهید رح در باب چهلم اینکه ضایع شد حُکم نامه از دیوان قاضی پس شاهدی دادند دو نویسنده گان قاضی نزد او که امضا کرده بود ہی این حُکم را پس بدرستی که قاضی قبول کند شاهدی ایشانرا و اگر ضایع شد اقرار نامه مردی پس شاهدی دادند نویسندگان او نزد او که این شخص قرار کرده بود نزد تو حُکم کند قاضی بشاهدی ایشان ولوضاع محضر من دیوانه فيه شهادة شهود بحق لا يذكره القاضي فشهدوا عنده ان الشهود شهدوا عنده بكذا لا يقبل القاضي ولا ينفذه لان الشهود لم يحملوهما ولا بد منه (بحر) و اگر ضایع شد محضری از دیوان قاضی که در ان محضر نوشته بود شاهدی شاہدان بحقی که یاد نداشت قاضی آن حق را پس دو نویسندگان او شاهدی دادند نزد او که بدرستی شاہدان شاہدی داده بودند نزد تو باین حق قاضی قبول نکند و نافذ نکند این شاهدی ایشان را زیرا که شاهدان اصل بار نکرده بودند شاهدی خود را بر این دو شاهد که نویسندگانند و حال اینکه ناچارست از بار کردن شاهدان اصل شاهدی را بر شاهدان دوم امراة اقرت علی نفسها بمال لابنتها ولا ختها تريد به اضرار بقية الورثة والشهود يعلمون بذلک قالوا فائده در استسماع اقرار زن بمال برای دختر خود یا خواهر خود اگرچه شاهدان بدانند مقصود اقرار کننده حصه نبردن دیگر ورثه است اگر اداست و سلم