Page 368

جلد دوم ۳۶۲ کتاب الشهادة با آن چیزیکه این شاہد گفت مگر بدرستی که من نفروخته ام بر او چیزی را قبول کرده میشود گواهی ایشان و حکم کرده میشود بآن غلام برای مدعی و اگر مدعی گفت که ذوالید اقرار کرده بود بیکی ازین دو چیز که شاهدان بیان کردند قبول کرده نمیشود این گواهی ایشان همچنین ذکر شده است در کتاب خزانة المفتین رجل ادعى عبدا في يد رجل واقام البينة فشهد احدهما علی اقراره انه وهب منه هذا العبد وشهد الاخر على اقراره انه اشتراه منه بمائة دينار يأخذه المدعى وكذالوشهد احدهما انه اقرانه اشتراه منه بمائة دينا وشهد الآخر انه اقرانه اشتراه منه بالف درهم هكذا في الخلاصة (عالمگیری) مردی دعوی کرد غلامی را در دست مردی و گذرانید شاهدانرا پس یکی از ایشان گواهی داد با قرار ذوالید که بدرستی مدعی بخشیده بود این غلام را بمن و دیگر از ایشان گواهی داد با قرار ذوالید با نیکه بدرستی خریده بودم این غلام را از مدعی بصد دینار در نیصورت میگیرد مدعی آن غلام را و همچنین حکم است اگر یکی از ایشان گواهی داد که بدرستی ذوالید اقرار کرده بود که خریده بودم این غلام را از مدعی بصد دینار و دیگر از ایشان گواهی داد که بدرستی اقرار کرده بود که خریده بودم این غلام را از مدعی بہزا درم همچنین ذکر شده است در کتاب خلاصة الفتاوی اذا شهد احد الشاهدين ان الذي في يديه العبد اقران المدعى وهب العبد منه و شهد الآخران ذاليد اقران المدعى تصدق به عليه وقال المدعى صاحب اليد اقربالامرين الاانى ما وهبته منه وما تصدقت به عليه فانه يقضى بالعبد للمدعى وكذلك لو شهد احدهما على اقرار