Page 369

جلد دوم ۳۶۵ کتاب الشهادة ذي اليد انه قد استاجره من المدعى بعشرة دراهم وشهدالاخر على اقراره انه اشتراه منه بالف درهم اوشهد احدهما انه سمع ذاليد انه يقول للمدعى هب هذا العبد منى والآخرا نه سمعه يقول للمدعی تصدق به على اوشهد احد الشاهدين ان ذاليد قال للمدعى بعنى بالف درهم والاخرانه قال للمدعى بعنی بمائة دينار قال للمدعى اقرد واليد بذلك كله الا اني صايعته منه ولا اجرته فالقاضى في هذه الوجوه كلها بالعبد للمدع هكذا فى الذخيرة (عالمگیری) وقتی که یکی از دوشا هد گواهی داد که بدرستی آن کسیکه غلام در دست اوست اقرار کرده بود باینکه مدعی بخشیده است این غلام را باو و دیگر از ایشان گواهی داد که ذوالید اقرار کرده بود که مدعی صدقه کرده است این غلام را بر من و مدعی گفت که ذوالید اقرار کرده بود باین دو چیز مگر بدرستی که من نبخشی وام با و این غلام را و نه صدقه کرده ام این غلام را برولپس درین صورت حکم کرده می شود بآن غلام برای مدعی و همچنین اگر گواهی داد یکی از دوشاهد با قرار کردن ذوا ليام که بدرستی به تحقیق باجاره گرفته ام این غلام را از مدعی بده درم و دیگر از ایشان گواهی داد با قرار کردن ذوالید که بدرستی خریده ام این غلام را از مدعی بهزار درم و یا یکی از ایشان گواهی داد که بدرستی شنیده ام از ذوالید که میگفت مر مدعی را که ببخش این غلام را بمن و دیگر از ایشان گواهی داد که بدرستی شنیده ام از ذوالید میگفت مدعی را که صدقه کن این غلام را بمن و یا یکی از دوشاهد گواهی داد که ذوالید گفت مرمدعی را که بفر وش بمن این غلام را بهزار درم بدار تصرف میزان التقويم کردی