Page 354

کتاب شهادة جلد دوم ۳۵۰ ومفوضه را در انگشت بیعت و اقبوضت را در مختاری همچنین قبول کرده نمیشود گواهی دو شاهد در هر قولی که جمع شده باشد با فعلی چنانکه مدعی دعوی کند هزار درم را پس گواهی بدهد یکی از ایشان بدادن مدعی آنرا بمدعی علیه و دیگر از ایشان گواهی بدهد باقرار مجد اگرام کردن مدعی علیه بآن دادن شنیده نمیشود گواهی ایشان مگر شنیده میشود وقتی که هر دو شاهدی یکی شده است از روی لفظ چنانکه گواهی بدهد یکی از ایشان بفروختن یا بقرض کردن یا بطلاق کردن یا بآزاد کردن مدعی علیه و دیگر از ایشان گواهی بدهد باقرار کردن مدعی علیه بآنها پس قبول کرده میشود گواهی از جهت یک بودن لفظ نو پیدا کردن عقد در اینجا و اقرار کردن بهین چیز ها زیرا که بدرستی در نو پیدا کردن عقد اینها میگوید که فروختم و قرض گرفتم و در اقرار میگوید که فروخته بودم و قرض گرفته بودم ولو اختلفا فی الثياب التي كانت على الطالب والمطلوب أو المركب أو قال احدهما كان معنا فلان وقال الآخر لم يكن معنا فلان ذكر في الاصل انه يجوز ولا تبطل هذه الشهادة (قاضيخان) و اگر دو شاهد با هم اختلاف کردند در جامه خواهنده دین یا در جامه کسی که دین از و خواسته می شود یا با هم اختلاف کردند در مرکب ایشان یا یکی از استان گفت که فلان با ما بود و دیگر از ایشان گفت که فلان با ما نبود ذکر کرده است امام محمد رحمة الله علیه در کتاب مبوط که بدرستی روست این گواهی و باطل نمیشود شاهدان شهدا بشیئ و اختلفا في الوقت أو في المكان او فى الانشاء ولاقرار فان كان اختلف قاعده بیان چیز هائیکه اختلاف در شادیم با هم در زمانه و جای آن منع نمیکند روا بودن گواهی اتیام