Machine transcription
جلد دوم ۳۴۹ کتاب الشهادة
والشهادة لان شهادة الشاهدين ينبغى ان تكون كل واحدة منهما
مطابقة للاخرى فى اللفظ الذى لا يوجب خللا فى المعنى اما
المطابقة بين الدعوى والشهادة فينبغى ان تكون فى المعنى خاصة
ولا عبرة لللفظ حتى لو ادعى الغصب وشهد احدهما
على الغصب والاخر على الاقرار بالغصب لا تقبل ولو
شهدا على الاقرار بالغصب تقبل وتمامه فى الفصول العمادية (تكمله)
گفته است خیر رمتی رحمه الله که ذکر کرده است امام محمد رحمه الله در باب اختلاف شهادت از کتا
جامع که نیست اختلاف در میان دو شاهد بمنزله اختلاف در میان دعوی و گواهی زیرا که
گواهی دو شاهد میباید اینکه گواهی هر کدام از ایشان موافق باشد با گواهی شاهد دیگر
دران لفظی که واجب نمیکند خللی را در معنی اما موافق بودن در میان دعوی و گواهی پس
میباید اینکه خاص در معنی باشد و اعتبار نیست مر لفظ را تا آنکه اگر مدعی دعوی
کرد غصب کردن را بر مدعی علیه و یکی از دو شاهد او گواهی داد بغصب کردن او
و دیگر از ایشان با قرار کردن او بغصب کردن قبول کرده نمیشود این گواهی تصحیح تقسیم
و اگر هر دو شاهد گواهی دادند با قرار کردن مدعی علیه بغصب و مدعی دعوی
غصب را کرده بود قبول کرده میشود گواهی ایشان و تمام این مبحث در فصول عمادی
ذکر شده است وكذا لا تقبل في كل قول جمع صح فعل بان ادعى الفا فشهد
احدهما بالدفع والاخر بالاقرار بها لا تقبل الا اذا تحدا لفظا كشهاد
احدهما ببيع اوقرض وطلاق اوعتاق والآخر بالاقرا
به فتقبل لاتحاد صيغة الانشاء والاقرار فانه يقول في الانشاء بعت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
