Page image — the source of record
Machine transcription
اخفا ادغام اظهار لکن خفا در یک
میم ساکن سه حکم دارد به نسبت مابعد
حرف است و ادغام نیز در یک حرف
و اظهار در بیست و شش حرف است
بنابران در قافیه نیت اظهار یا کلمه
حرف با را جهت تمیز از مجانس
خود در خط موحده میگویند چون مخرج میم و با
شفتین است و بعد از میم ساکن که با آید
آن میم حکم اخفا دارد این اخفا را شفوی
مینامند مثل علیهم با
پس از میم ساکن که دیگر میم بیاید به هم ادغام
میشود و همچنان هر حرفی که بعد از آن مثلش
آید یا ند و یا جزء حکم ادغام
ثابت میشود ادغام
صغیر نام دارد و یا کبیر هرگاه حرف
مدغم ساکن بود نام ادغامش صغیر است چون
قلت عمل دران و هرگاه هر دو متحرک
بودند ادغامش را کبیر مینامند جهت کثرت
عمل دران و این حکم در قسم مابین ساکن است
پس اینم ساکن پیش از حرف با که میم باشد باید
با غنه ادا میشود سابق دانست
شد که لبها با هم در وقت الـ
خفای میم در باه نیست
و ادغامش در میم شلانیت
حکم نیست بسبب محدوده
برای خفا بموجب تباعد
میم ساکن در ادغامها
میشود
حکمهایش سه بود هر یکر ضبط کن
آن سه خفا است و ادغام است و بعد ظهرا
حکم اول است خفا قبل بای متحد
نام کن این قسم را خفای شفوی دائما
حکم ثانی آمده ادغام در مثل خودش
نام کن او را تو ادغام صغیر ای بانوا
حکم ثالث آمده اظهار در باقی حروف
هست این اظهار شفوی نزد قوم مهترا
۱۲
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.