Page 12

اخفاخفیست در میان اظهار و ادغام از جهت عدم تشدید و باقیا غنه اظهار است و از جهت خفای مخرج و صفات مخفی در مخارج و صفات ما بعد ادغام است و در حقیقت اخفاست که نه اظهار کامل است و نه ادغام و مراد از اهل فضل قاریا حکم چهارم هست خفا نزد باقی از حروف واجب است این حکم نزد اهل فضل ای با وفا پانزده حرفست باقی رمز انرا یاد گیر حرف اول گیر از هر لفظ بیت آتیا ثنا دار صفت کم جاد شخص قدسما زندگی فوزست در تقوای طیب ظالما بیان احکام ثلاثه میم ساکنه میم ساکن نیز می آید پیش هیجا نی الف کو هست لین در شخص ذی حجا اند که اهل قران اند مخفی نباید اینده و ضیح بیت مذکور نیز از بیت آینده واضح و منکشف می گردد این بیت پانزده کلمه هست حرف اول هر کلمه را برای خفای نون ساکن و تنوین گیر و یوما ثقیلا و قنوا دسندس و ریحا صرصرا و ینصرون و ان کان و ان جاء و من شاء وان قال مابقی را قیاس کنند که همین حکم است برای نون ساکن و تنوین هر یک ازین پانزده حرف فهر وقتی از اوقات که بعد ان دو حرفت هر یک این پانزده حرف بیاید نون و غنه ادا میشود حاجت بغنه ندارد که خود نون مساکن مهمین بیت ظاهر شده واقع بعد از میم ساکن هم می آید نه حرفی از ذی عقل که در علم تجوید دسترس دارد میداند که حروف بعد عداز حرف ساکن نمی آید میم است انتقای ساکنین پیش می آید ان