Page image — the source of record
Machine transcription
حکم منسجم در میم ساكنه
در قریبی جنس او یعنی که باشد واؤ فاء
بیان زیادت غنه میم و نون مشدّدتين
غنه زائد کن تو میم و نون را در حالتی شد
نام هر یک را بکن حرف اغن ای کامکار
بیان لام تعریف و لامی که از نفس کلمه فعل است
از برای لام آن قبل از حروف آمد دو حالت
حال اوّل از دو حال اظهار شد ای مقتدا
حکم مخرج میم در پنج واو یکیست
و اینکه مخرجش اند و همراو فاقریب
المخرج و قراءت خفای میم ساکنه
غلط دسا ثابت شده نه در واو
کوتاه نظران حقیقت را نمی بینند
که قیاس محض را در قراءت دخل
نیست بلکه قیاس در آنجا در قراءت
میشود که وارد شده باشد و سند میرسد که
با تواتر باشد پس ازان حکم بظاهرات کنند
بنابران شیخ رحمت الله علیه از خفای
در واو و فا خوف نمود و هوس میکند
چونکه از احکام نون ساکن و میم ساکن
فراغت حاصل شد حال میم و نون مشدّد
بیان شد زیرا که متشدّد من
وجهی ساکن است یعنی میم
متحرک و اضمار در وقت سکون جهت
تحکم میم و نون را غنه لازم است حرف
مشدّد بقدر دوم غنه است باعتبار تشدید
مخفی میم و نون مشدّدو چنیز میم مشدّد میشود و قراءت
چنینی است بنابران شیخ معظم زیادتی غنه آنها
بیان نمود و لفظ اغن صیغه افعل التفضیلست
یعنی زیاده غنه دارند این هر دو
حرف نام شده اند
چونحال لام تعریف و لام فعلی دلیه
ادغام مخالف بود بجهت ی
غافلان بیان نموده شد
لام تعریف بنا بر مذهب خلیل بن
احمد که او ساکنست ام لام
در اوشان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.