Page 84

(٦٩) و با هم رو برو میشوند: بطور نهانی يك، دیگر را، از خلال اینهمه تلبیس، می شناسند . -۸۰- ای زن زیبا ! بيك نگاه میتوانی گنج های بزرگ و شایگان سرود ها و نغماتی را که رباب شاعر پرورده است تارا ج کنی و به یغما ببری . ولی برای شنیدن ستایش آنها گوش نداری . از ینرو من برای ستایش تو آمدم. تومیتوانی مغرور ترین سرهای دنیارا در پایت به فروتنی فرود آوری . آری! مگر تنها محبوبان تو که شهرت ایشان مجهول است کسانی هستند که تو آ نها را برای پرستش خود می گزینی . از ینرو من ترا می پرستم . هنگامیکه دستهای تو بهم می رسند،شکوه وعظمت شاهان با ین نزديك شدن دستهایتو بیشتر و بزرگتر میگردد . ولی تواین دستهارا برای روفتن خاك کلبه محقرت بکار می اندازی . ازین در حیرتم . -۸۱- ای مرگ ! ای مر ک من! چرا چنین آهسته با من سر گوشی میکنی ؟ هنگا میکه گلها به رسیدن تار یکی شا مگاهان پژ مرده میشوند، و حیوانات بخانه های خود بر میگردند، تو دزدانه به پهلوی من میآئی وکلمائی میگوئی که در نزدمن مجهو ل هستند واژان به هیچ پی نمی برم .