Page 32

(۱۷) عندلیب ها از سرودن خسته و خموش بودند . در کنار جاده قدم می زدم . نمیدانم چرا! چیزی که بر کنار آب بنا یافته بود در سایه در ختی جا دارد که چون سایبان بر آن فرود آمده . در آنجا کسی مشغول کار بود. موسیقی خوش آهنگ باز ب های او شنیده میشد . نزديك چير توقف كردم . نمیدانم چرا! در پیچ و خم جاده تنگ کشتزار خردل و جنگل های انبوه انبه افتیده . جاده از پهلوی معبد دهکده میگذرد . بازار در کنار در یاست . نزديك چير توقف كردم . نمیدانم چرا ؟ سالیان درازی پيش يك روز نو بهار پر از نسیم زمزمه بهار خمار داشت بر گریزان شکوفه های درخت «انبه» برخاك بود آبها میرقصیدند بازی و زمزمه می کردند و پای کوزه مین را که در کرانه گذاشته شده بود می بوسیدند . من آن روز نوبهار پر نسیم را بخاطر میاورم . نمیدانم چرا ؟ سایه ها تیره میشوند رمه ها به خانه برمیگردند . روشنی روی مرغزار ها نیم ظلمانیست . روستائیان بر ساحل منتظر قایق اند . من آهسته بازمی گردم نمیدانم چرا ؟ —۱۵— مانند آهوئی که در سایه درختان جنگل میدود وازخوشبوئی مشك خویش دیوانه و مست است میدوم .