Page 71

من زاری میکنم . نمیشود . بمن میگويد من سیب خود را از باد شاه بست میخواهم .مبادا گزندی بتوبرسد » شهزاده او را بوسید و آهنگ میدان کرد. دران روز دوشیزگان بست پهلوانان کشته را برتخت های خواب گذاشته وشالهای رنگین خود را بر آنها گسترده بودند و بر با ره قلعه بر آمده میدان را تماشا میکردند . رابیا فریاد کرد : «ای اسپ (پتی) اگر امروز او را فاتح بازآوری از زیور خویش نعلها ی ترازین خواهم کرد و مروارید های خودر ابگردن تو خواهم آویخت » ناگهان دیدند که اسپ پتی بسوی قلعه می آید گمان کردند پتی میگریزد فریاد دوشیزگان از باره به آسمان شد. دویدند تا درب قلعه را بروی او بکشایند (رابیا) فریاد دزد : «درب را بروی پهلوانی که می گریزد نباید کشود » چون پتی بدرب قلعه رسید از اسپ بیفتاد. (رابیا در را کشور دید (پتی) آمده است تا در میدان نیفتد و در آغوش او جان سپارد . تیر دشمن دلش را شگافته بود شهزاده بست جان داد و به همراهان پیوست . درویش سیب خود را از پادشاه (بست) باز گرفته بود . (پایان) (٦٠)