Page 70

چون به پادشاه خبر رسید سخت بر آشفت و فرمان داد تا جنگجو یان او کمر ببندند. شهزاده بست از شکار باز گشت. آنقدر خسته بود که اگر میگذ اشتند با آفتاب یکجا بلند میشد . بامداد روز دیگر (رایبا) از باره فرو نگریست و دید اطراف خیمه سپاهیان پر کرده است (پتی) را از خواب بیدار کرد . چون برخاست (پردل) را فرمان داد که نعره کند و از عزم ایشان بپرسد . پهلوانی از بیرون پاسخ داد که جنگجویان شاه برای پیکار آمده اند . چون سبب را پرسیدند معلوم شد که غصب خزینه پادشاه را بر انگیخته است شهز اده (کرم) ر اخواست (کرم) حقیقت را با او در میان گذاشت . شهزاده سخت اند وهگین شد . همراهان وی گفتند : «چون ما تشنه پیکاریم چرا اند وهگین هستید ؟» شهزاده گفت جنگ مرگ می آورد . مرگ نجات از مسئولیت است اما نقض قول مر گیست که مسئولیت دارد . آنچه مرا اند و هگین میسازد جنگ نیست . کاش کرم طوری که برای جنگ آماده است ما را پیش از جنگ مغلوب نمیساخت» آنگاه شهزاد ه بست نامه نوشت و حقیقت امررا به پادشاه رسانید . پادشا ه که بهانه می جست حاضر نشد خزینه را در یابد و باز گر دد . پس مقرر داشتند تا بامداد دیگر به میدان برایند . در آن روزگار پهلوانان تن به تن میجنگیدند. سی روز باهم جنگیدند و سی پهلوان ازهمراهان (پتی) را کشتند. شمار کشتگان پادشاه به سه صد میرسید . ده روز دیگر نبرد کردند نه پهلوان (بست) ازدنیا رفت و شصت مرد از جانب شاه بخون غلطیده بود.روز یازدهم هم شهزاده بست بمیدان رفت و سی روز نبردجست . بیشمار پهلوانان را بکشت چون ماه نو شد و کمر بست (رایبا) با و گفت مرو! شهز اده بست گفت «نمیدانم چگونه مرا باز میداری ؟» رایبا گفت : «خوابی دیده ام سخت پریشان . دیدم که پیر مردی نورانی چادرم را میگیرد و بر پشت اسپ میگسترد . (٥٩)