Page 414

(٣٦٩) برخوردار شوند و از آن متمتع گردند و رفع خستگی نمایند تا بتواند راه قنوج پیش گیرند و آن سفر دراز را آسوده بیارسایند و شهرهای قنوج ومتره را که مرکز مدنیت هندوستان است و معابد و معموره های فراوان دارد بکشایند لشکر سلطان عبارت بود از یازده هزار فوج منظم و بیست هزار رضا کار (١) سلطان از بست عازم قنوج شد (٢) بقول عتبی جز گشتاسب که زعیم ملوك وسرباد شاهان بود دیگری نتوانسته بود قنوج را فتح کند دکتور ناظم فاصله قنوج وغزنه را سه ماهه راه می داند و حرکت سلطان را به تاریخ ١٣ جمادی الاول ٤٠٩ می ال غزنه می شمارد و از رفتن سلطان به بست ذکری بمیان نمی آرد عسا کر غزنه از رودهای خروشان ومواج و سخت گذار عبور کردند درراه مردمان محلی به شادی از اردوی غزنی استقبال می کردند در مدخل کشمیر (چنگی) پسر بهیجوی راجه کالجرچون دانست نمی تواند با سپاهیان غزنه زور آزمائی کند به سلطان تسلیم شد مسلمان گردید و در زمره افسران اردوی محدود داخل شد و متعهد شد که اردوی سلطان را رهنمونی کند سلطان به رهنمونی وی در ۲۰ رجب ٤٠٩ از دریای جمنا در برابری دو آب کفکا عبور نمود. فرخی گوید همی کشید سپه تابه آب گنگ رسید نه آب گنگ که دریای ناپدید کنار نه بر کرانه مر او را پدید بود گذر نه بی کرانه مرا ورا پدید بود سار (تنگ آب) چو چرخ پیر سر گردابهاش گشته ز مین چو پیشته روی زمین آبهاش داده بخار زتیغ کوه درخشان فرو فکنده بموج از او کهینه درختی مه از مهینه چنار ز آب گنگ سپه را بيك زمان بگذاشت بیمن دولت و توفیق ایزد دادار (۱) تعداد افواج منظم از کتاب دکتور ناظم گرفته شد که وی از ابن جوزی اقتباس کرده اما تعداد فوج رضا کار از متن عتبی بر می آید و معلوم می شود این رضا کار ان از مر د ما ن ماورالنهر بوده است (٢) دکتور از بست یاد نکرده.