Page 378

(۳۳۳) تابالاخره در سال ۴۰۶ وفات یافت اما پسرش قبل از مرگ پدر مرده بود. شار ابونصر در زمره فقها و علمای بزرگ محسوب میشود (۱) ابن اثیر میگوید من چند مجلدات کتاب لغت ازهری هروی را دیدم که در ان این جمله ها را از هری بخط خود نگاشته بود . بقول محمد بن احمد بن ازهری قره علی شار ابو نصر هذا الجزء من اوله الی اخره و کتبه بیده . و این گواه بزرگ بردانش و ادبت اوست (۲) و سلطان ایوم نصور والی فرانکین را بحکومت غرجستان مقرر کرد (۳) محمد بن حسین نحوی که از علماء و فضلاء و دانشمندان بزرگ بود وزارت ابونصر شار به وی تعلق (۱) عتبی حکایت شگفتی درین مورد از شار جوان مینماید که ما آنرا در این محل ضبط می نماییم وی میگوید در راه غلامی که موکل شار بود وسواد نداشت روزی گستاخانه وی را امرداد نامه از جانب او بخانه اش انشاد نماید چون شار از زنجیر گران بستوه آمده بود استخفاف غلام برخشم وی افزود و از جانوی بخانه اش مکتوبی نوشت و کلماتی دران از خود بیفرود که خانمش متأثر و مرعوب شده راه خانه پدر خویش گرفت ـ چون این داستان را به سلطان گفتند بر تدبیر شار آفرین خواند و گفت هر که عزیزی چون شار را خدمت فرماید و با او به احترام و کشاده روئی پیش نیاید سزایش این باشد صفحه ٣٤٦ (۲) منصور بن طلحه از هری هروی در ۳۹۰ وفات یافته و تهذیب اللغه از کتب معروف اوست. کشف الظنون . (۳) عنصری درضمن يك قصيدهٔ خود فتح غرجستان و قلعه متین و استواری آن را چنین شرح داده . کنون عجب تر از آن فتح فتح غرجستان که شد بدولت او مر سپاه اورا رام یکی حصاری کش تاو بر ستاره نمود بناش کیوان بالا و سنگ آئینه فام زمینش آهن و فولاد و برج کوشه کوه بسان بیشه هر برج او پر از ضرغام فرخی از اهمیت قلعه و غرور شار جوان را چنین شرح داده . جز آن سبك خرد شوربخت سوخته مغز که غره کرد مر او را بخویشتن شیطان به استواری جای و بپایداری کوه فریفته شد و از راه راست کرد گران چه گفت گفت مرا جایگاه بر فلک است به صورتی که همی زیر من شود کیوان زمینیان را با من کجا رود دیدار مرا نباشد جز باستاره سیر و قران جوان که قادر گردد در از دست شود شکسته میشود آخر غرور کرده جوان