Page 379

(٣٣٤) داشت و بعداً چند روز به وزارت اسمعیل برقرار گردید. سیستان ولی الدوله ابواحمد خلف بن احمد (١) که از بقایای آل صفار و از آن دودمان محتشم زمانه را یادگار بود تا آنگاه که سامانیان حشمت داشتند به آنها اطاعت مینمود و چون اقتدار آنها در ماورای آمویه منحصر گردید امرای محلی سیستان خواستند استقلال از دست رفته را تجدید کنند بنابر آن میانه آنها و ناصرالدین سبکتگین از اول چندان حسن سلوك و مودت جاری نبود وقتی که سبکتگین مصروف غزوات هند بود خلف بر بست حمله نموده و آنجا را تصرف نموده و مالیات آنجا را بخود گرد آورده بود چون ناصرالدین از غزوهٔ هند برگشت و به بست نزديك شد خلف عذرها آورد و ناصر الدین بنابر علایق وطنی از وی انتقام نکشید و تنها مالیات را که او از بست جمع کرده بود از او استرداد نمود . در جنگی که سبکتگین با بوعلی سیمجوری نمود چنانچه قبلاً ذکر کردیم خلف خود برای اخذ انتقام از سیمجور خواه برای رضای سبکتگین با سبکتگین موافقت و معاونت نمود . اما وقتی که ايلك خان بر ملك امير رضى نوح بن منصور سامانی تاخت و ناصرالدین بدفع آن پرداخت خلف با ايلك خان راه روابط دوستانه باز نمود و دوباره ادعای بست مینمود و حتی برملاء از معاونت بناصر الدين و دشمنی با سیمجوریان ندامت میکرد . (١) نسب وی را چنین شمرده اند ابواحمد خلف بن ابوجعفر احمد بن محمد بن خلف بن ليث مادر ابوجعفر سیده بانو دختر محمد بن عمرو بن لیث است ابوجعفر نیز پادشاه عالم و حکیم وصفی بوده و این کسی است که رودکی قصیدهٔ (مادر می را بکر د باید قربان) را در مدح او گفته «تاریخ سیستان» .