Page 17

(٥) اینقدر ما را چرا ادبار پیچانیده ست زحمت و رنج و الم ای یار پیچانیده ست نیستی و مفلسی بسیار پیچانیده ست دشمنان ما را بخودچون مار پیچانیده ست از برای آنکه غفلت را برادر خوانده ایم جهل را بر فرق خودها با کرامت شانده ایم کر همی خواهی کزین ادباروغم یکتاشوی کورییت زایل بگردد عالم و بینا شوی رازدان و نکته سنج و عالم دنیا شوی مثل هم اقران باوج نیل گون بالا شوی از جهالت تو به کرده راه عرفان پیش گیر امر شیطان را گذار و حکم قرآن پیش گیر تا بکی باشی تو اندر مرکب جهلت سوار تابکی در دشت غفلت میکنی گشت و گذار تا بکی در کوچه چپ میزنی خودرا ز کار می پری تا کی ببال دیگری ای نامدار با دو شصت یاوه با باد بروتت ره مرو پند بی آلایش ما را ز جان و دل شنو آرزو داری اگر عز و مقام و منزلت رو بمکتب آر بنما ای عزیزم جدیت روز و شب با فهم و دانش خویش را کن تربیت تا بگردی رفته رفته عالم با معرفت روح پاك مصطفی (ص) گردد زجهدت شادمان از همه آفات دنیائی بمانی در امان کوششی و جد و جهدی کن که تا دانا شوی غفلتت زائل بگردد عالم و بینا شوی مالك يك شوكت با عظمت دنیا شوی صاحب يك صولت بی مثل و بی همتا شوی پشت وصف غمزۀ خوبان مگرد و کار کن رو يك خرد را دو ساز و دوی خود را چار کن شوکت دیرینه خود را زهمت کن طلب عظمت پارینه خود را زغیرت کن طلب حشمت دوشینه خود را ز حکمت کن طلب صولت پیشینه خود را زصنعت کن طلب در درون بینی خوبان ازین پس جا مکن بیش ازین خود را به نزد این و آن رسوا مکن