Page image — the source of record
Machine transcription
(ج)
بباید بست بناین فرصت نازك لازم که قلم را بکف خویش بگیرد قایم
بنماید ره بهبود به ملت دایم نی که گوید همه دم برسر یار نایم
(خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست)
(تاب آن زلف پریشان تو بی چیزی نیست)
هم بباید که پیء حکمت و عرفان گردد بعمل کردن امريه قرآن گردد
از همه یاوه سرائیش پشیمان گردد نی كه يك عمر باین پرسش وجویان گردد
(کای نسیم سحر آرام گه یار کجاست)
(منزل آن بت عاشق کش عیار کجاست)
چون سحر باز کند چشم خود از بستر خواب فکر و ذکرش همه باید که بود عین صواب
سخن فائده مندی بنویسد بكتاب نی كه كيرد قلم خویش و نویسد به شتاب
(سحرم دولت بیدار به بالین آمد)
(گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد)
غم این ملت بیچاره بباید خوردن بار این مردم غمدیده بباید بردن
تن بباید بره خدمتشان افشردن نی که گیری قلم و پف بکنی تا مردن
(که اگر رفت ونشد بوسه زدن پایش را)
(هر کجا پای نهد بوسه زنم جایش را)
احتمال میرود که بعض از قارئین شلاق عبرت بما اعتراضی نموده سوالی نمایند که زمانی که بیان زلف و کاکل و خط و خال عیبی میداشت پس چرا اهل سلف بان مبادرت نموده اندما عرض میکنیم که اسلاف دو طبقه انديك طبقه اهل الله اند که آنها از خودها اصطلاحاتی دارند که حقیقت را برمز و اشارات و تشبیهات باستعاره زلف و کاکل و چشم و غیره بیان نموده اند وطبقه دوم مقلدین آنهاست که ازان حقیقت خبر و بهره نداشته به تقلید اوشان اشعاری میسرایند که این بذات خود عیب عظیمی است اینجا ماجهت قناعت متعرض خود میخواهیم سوالی را که امیر حسینی سادات از محمود شبستری تبریزی نموده تذکاری دهیم شاید بهمین قدر قناعتشان حاصل شود .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.