Page 11

(٦) عقل گردی عقیل را دانی کمال عشق گردی عشق را بینی جمال مایه در بازار این دنیا زر است مایه آنجا عشق و دو چشم تر است باز بندش داد و باز او توبه کرد عشق آمد توبه او را بخورد ملت عاشق ز ملت ها جداست عاشقان را ملت و مذهب خداست بس فراری درون عاشقان حاصل آمد از فرار دلستان قبله عاشق حق آمد ای پسر قبله باطل بلیس است ای پدر عقل راه نا امیدی کی رود عشق باشد کان طرف بر سر دود لا ابالی عشق باشد نه خرد عقل آن جوید کز آن سودی برد عشق را در پیچش خود یار نیست محرمش درده بیکی دیار نیست ذره ها را کی تواند کس شمرد خاصه آن کوعشق از وی عقل برد گرگ بر یوسف کجا عشق آورد جز مکر از مکر تا او را خورد احمدا اینجا ندارد مال سود سینه باید پر زعشق و درد و دود هر کجا شمع بلا افروختند صد هزاران جان عاشق سوختند عاشقانی کز درون خانه اند شمع روی یار را پروانه اند کسب دین عشقست و جذب اندرون قابلیت نور حق دان ای حرون ما هم از مستان این می بوده ایم عاشقان هر گه وی بوده ایم ناف ما بر مهر او ببریده اند عشق او در جان ما کاریده اند دیدن دیده فزاید عشق را عشق اندر دل فزاید صدق را آفرین بر عشق کل اوستاد صد هزاران ذره را داد اتحاد عشق را با پنج و باشش کار نیست مقصد او جز که جذب یار نیست عشق او پیدا و معشوقش نهان یار بیرون غنچه او در جهان هین رها کن عشقهای صورتی عشق بر صورت نه بر روی ستی آنچه معشوقست صورت نیست آن خواه عشق اینجهان خواه آنجهان آنچه بر صورت تو عاشق گشته چون برون شد جان چرایش هشته