Page 93

يك شبی از سر صفا روح الامین و کبریا آمد و بر درت نشست گفت درود و مرحبا من ز حق آورده ام تند براق با ضیا خيز و سوار شو بکن عرش عظيم متكا لوح و قلم گرفته اند سرمه ز خاک پای تو پشت براق نازنين سوی خدا سفر زدی جمله آسمان عبید طی بيكو نظر زدی روی بجانب اله پشت براق زر زدی دامن نار بر زدی بر در دوست در زدی نه فلك و نه آدمی هیچ به در فنای تو رفتی ز شوق دل مگر سوی حریم كبريا مست شراب حق شدی نوش تو جام با صفا محو لقای او شدی دیده ی تجلی خدا از حرم خدا نداء شد که حبیب من در آ آنچه تر است مدعا میدهم از برای تو تا بشنیدی این ندا جانب اوروان شدی از کدر جهان جان رفتی و شاد مان شدی بستی کمر به عشق دوست عازم لامکان شدی ای شهۀ جمله شهان فدی کمر هان شدی جمله شهان این جهان گشته همه گدای تو چون بحریم کبریا همدم و هم قرین شدی بهر گناه عاصيان نائی واینین شدی خواهش تو قبول شد وارث ملك دين شدی شاه حرم نشین شدی هادی عالمین شدی چون بخدا قرین شدی جسته خدا رضای تو عمر عزیز شد تلف نیست ز خود خبر مرا روز جزا به من بکن از سر لطف يك نظر بنده بخانه غمم زار و ضعیف و چشم تر ای مه چهارده اثر خواجه کل بحر بر نیست تو گفته مختصر (عاجزه) بینوای تو (گوهر کابلی) گوهر بیگم دختر يك رساله كابلی بوده و در اواسط قرن سیزده ، وقتیکه بعضی سدوزائی ها و بارکزائی ها بهند مهاجرت نمودند ، خویشاوندان خود بدانجار فته ، در لودیانه و امر تسر اقامت ور زبد (۱) این شاعره در فارسی، پښتو وارد و شعر میسرود و تا سنه ۱۲۰۲ هجری قمری حیات او یقینی است (۲) (۱) تاریخ ادبیات افغانستان در عصر سدوزائی ها مولفۀ شاغلی غبار که بفرما نش وزارت معارف برأی صنوف اعدادیه نگاشته شده و تا کنون بطبع نرسیده است (۲) پټه خزانه منی (شاغلی بینوا)