Page 139

(١١٤) بزرگ و مترقی در باختر و کنار دجله وفرات وجود داشت و در خاک مصر خاندان رامسس ها سلطنت می نمودند ، (۱) ازین تذکار مختصر واضح معلوم میشود که در عصر ویدی که آریاها در جنوب هندوکش پراکنده شده بودند، سامی ها در حوزه بین النهرین و آریایهای کتله باختری در شمال هند و کش در باختر امپراطوری باشکوه و مقتدری داشتند که عبارت از همان سلطنت های نیرومند آریائی پاراداتا ( پیشدادی )، کاوی ( کیانی) و اسپه بلخ میباشند. یکی از مسایلی که ترقی حیات اجتماعی آریائی باختری و تراکم نفوس را در سفحات شمال هندوکش ثابت میسازد خود موضوع مهاجرت است که در حوالی (۱۹۰۰، ۲۰۰۰ ق م) آغاز میشود. اثر حیات در جامعه باختری ترقی نمی کرد ، اراضی زراعتی، چراگاها محدود نمیشد چرا آریاها بی جهت تن بمسافرت و مهاجرت میدادند، این موضوع بوضاحت نشان میدهد که حیات اجتماعی آریاهای باختر قبل از عصر مهاجرت به منتهای ترقی و انبساط رسیده بود. در جنوب هندوکوه : آریائی ها وقتی که در حوالی ۲۰۰۰ ق م بنای مهاجرت را گذاشته و چیزی بطرف غرب و چیزی بطرف جنوب هند و کوه فرود می آمدند بیشتر خانواده، خانواده و عشیره ، عشیره حرکت می نمودند و این وضعیت بزرگترین عاملی است که در تفرقه شیرازه زندگانی آنها در جنوب هندوکوه و سائر نقاط آریانا دخالت نموده و وضعیت را چنین ساخته است که نظام اجتماعی خود را دوباره بر روی خانواده گذاشته و از ان عشیره و قبیله تشکیل نمایند و از ده نشینی به شهر نشینی برسند علت عمده که آریائی ها بعد از خروج باختر به سائر نقاط آریانا دارای تشکیلات بزرگ اجتماعی نشدند بیشتر همین است که مهاجرین بصورت غیر محسوس ، خانواده ، خانواده و یا عشیر ه عشیره وقت وزمینه را دیده حرکت میکردند و آنقدر دوره طولانی در يك نقطه تمرکز نداشتند که صورت حیات شان از قبیله بالاتر برود چنا نچه این (۱) صفحه ۱۰ مطالعات جغرافیائی شمال غریب هند