Page 55

( ۳۸ ) بیاد آرچون کرد بامـا نزاع فرنگی چه برده چه خورده شجاع (۱) گدا یا نه لد یا نه کرد اختیار بدل دارد از کـابلش خارخار (۲) بخفته است در مسجدی پادرا ز بشان فرنگی دهـان کرده بـاز در ان جنگ کاندر پشاور شده است جهنم ز شمشیر ما پر شده است برنجیت در چهره آبی نمـانـد به تیغ از منش آب و تابی نماند چو آهوز چنگال شیران رمید بلا هور افتان و خیزان رسید سر خویشتن خود بخود کوفتی که زنبور خا نه بپـا شـو فتی بنام بـزرگ خدا و نـد گار بقر آ ن و پیغمبر وچار یـار که شمشیر نگذارم اندر نیام بخون تو تا تر نکر د م تمـام گرت نشکنم سر بسر استخوان دگر پور پابنده خوانم مخوان شکاری تو' گم شو میا رم بشور تو باما کنی جنگ«مادرم«ور» (۳) تو خواهی سیه سوی کابل کشید تو واین سخن کارت اینجا رسید سخن مختصر خیز در کـار زار زمردی وزور آنچه دا ری بیار که هان دست در قبضه دارم کنون بشمشیر خونریز الما س گـون ترا تا مه ما خوا نده باشد تمـام که شیران من میکنند ت سلام بخد مت رسندت دلیر ا ن مـن هز بران وببران وشیران من درندت چو گر به درء موش را خورندت چوضرغام خر گوش را (۴)نهنگان به بحرو پلنگان به کوه در آرم برارم کرو مـا گرو ء چنان رانم از تیغ دریـای خون که کشتی رسد بر سر بیستون ز شیر بشه خنـجرنـا بـدا ر زتلخیء شمشیر زهـر آ بـدا ر (۱) در اثر جنگ اول افغان و انگلیس (۱۸۴۲-۱۸۳۸) که ۱۷ هزار قوای انگلیس منهدم، برنس، مکنائن و شاه شجاع شاد دست نشاندهٔ ایشان از جانب ملیون بقتل رسید ند . (۲) نسخه د . بدل ماند از کابلش خارخار (۳) دشنام است بزبان ملی یعنی (مادر ترا ..) (۴) نسخه (د) پلنگان به بحر و نهنگان بکوه در آرم بر آرم گرو را گروہ