Page 222

( ٢٠٣ ) که شه برتو بسیار دل بدشده است غضبناک و آشفته از حد شده است چنین و چنان چون ترا دید گفت زتو روی خویش آشکارا نهفت ازین نکته آن شیر شوریده سر ز آشفتگی گشت شوریده تر رسید آتش تیز را تند باد در انبار باروت آتش فتاد بعثمان بارکز نی رفت و گفت که دارد ملك كين مادر نهفت شده ماده مرغ او استوار کنون ماه نور است در انتظار چو ما را بیند یراق ویراق شود بردلتر سخت وبسیار شاق یلنگ است و آماده جست وخیز که رم خرده خم بنگرد تیز تیز چوخون ریزدم به که من ریزمش ازان پیش کا ویزد آویزمش بخواهم که کویم باین مارسر ازان پیش کز نیش آرد ضرر چوعثمان شنید این حدیث شگفت بلر زید و انگشت برلب گرفت بگفتش که زنهار این ره مپوی خمش باش و اینقصه با کس مگوی حذر کن که گوش دگر بشنود مبادا که دیوار و در بشنود بجهل جوا نی دلیری مکن قدم باز کش شیر گیری مکن چنین کار کردن که سربازیست تو آسان شماری مگر بازی است ؟ چرا غیکه از آستین و نفس به بی اختیار ی بمیرد زکس زن ومرد گویندش از هر کنار یکی بیو قوف ودگر نابکار پس آنکس که عمداً کشد شاه را چه گویند آنمرد گمراه را زیک قطره خون شاهنشهان خرابی در آید بملك جهان ازین سرزمین تا دم نفخ صور نخواهد شد این آتش فتنه دور نشت آتش کین و جنگ و ستیز مکن بار دیگر با نگیز تیز مزاج شهان نیست یکسان مدام ببخشند هر بار بار سلام