Page 112

(۹۳) يكی را ز ژو بين زره بر دريد ز زينش بيك نيزه با لا كشيد بدیگر كش كوفت زانسان درشت كه آن زنده از دست این مرده کشت ز يكپاس شب تا بهنگام چاشت همین جنگ و خونريزيش کارداشت در آن معركه ازسپه بیش و پی همین حیدر شیر دل ماند و بس(۱) به تنها چوشیران در ان کار زار بیفگند دشمن هزاران هزار در آن رزم کرد آنچه آن نیر مرد نه سام ونه رستم ونه سهراب کرد ازین حالت بدخبر شد به شاه که این یک تنه کرد لشكر تباه بیفگند يك تن هزاران هزار چوسيماب يك جا نگيرد قرار اگر ساعتی دیگر آن شیر مست بماند به لشکر در آرد شکست بفرمود شاه تا کمند افگند بگیرید ور نه به تیغش زنند چو آمد بد ین گونه فرمان شاه بیکبارگی شد هجوم سپاه گرفتند محمود و مجدو بان چواله گشت را خاتم اند رمیان فگندند بروی هزاران كمند بچندين كمند اندر آمد به بند به تنها چپ وراست ميزد به تیغ چو بر ق درخشنده بر تیره میغ چوشیرژیان برلب آورده كف همیکشت و می کشت از هر طرف بيك تيغ در چهار سو از عد و فگندی زيا بك بيك دو بدو یکی راچوگرز گران زدبهشت شکستش سر و گردن و پا و پشت یکی را چنان كوفت برسر سپر که ازگوش بیرون شد ش مغز سر چو آن پخته شدبسته چرم خام فلك گفت شهبازی آمد بدام چوا ز هر طرف در کشاکش فتاد چوغر نده شیری زاب رش فتاد چو پیلان آشفته از زور دست یکی میدرید و يكى می شکست کشاکش کشانش بدر گاه شاه رساندند مانند شیر سیاه دو محمود بین کزیکی غزنوند چسان خوانده هر يك بوضعی شوند یکی رازروی و فا سر غلام به رحمت همه خلق گیرند نام (۱) درنسخه دیغه ازین بیت پنچ بیت دیگر نیز آمده که در اصل نسخه نبوده