Page 109

( ١٠ ) بدلیران بر آورده از پشت زین چو شیر ژیانش زدی بر زمین سواری پیش گر فرس می جهاند بچرخش بضرب لگد می رساند سواری هزبر افگن زورمند یکی بفر بین وزو بین فگند ز نیزه بلان از سر پشت زین بکندی ، فگندی بروی زمین بسان كمان قامت ان خم نشد چگر دوزیش یکزمان کم نشد چو فارغ شد از شغل ژوبین زدن در آمد به تیغ و تبر زین زدن یکی را بتارك چنان زد تبر که شد پشت گاو زمین را خبر دگر را بتیغ آنچنان زد بخود كه يك پيكرش رادو پیکر نمود گهی دست می زد بخرطوم پیل بیفگندی از پای مانند میل که استاد بر پشت زین سمند بسی پیل از پشت پیلان فگند بیفگند خیلی زنام آوران چو رستم بمیدان هاماوران زدیکر طرف حیدر از تیغ تیز برآورده از دشمنان رستخیز ز خون سرخ شد اندران رزمگاه مجاف "ریبان و دامان شاه بفوج فرنگی شد اندر میان چو در خیل بوزینه شیر ژیان برخار آن شیر پر خشم وجوش همیرفت میخنده از عقل و هو ش دغا پیشه محمود ابلیس خوی به تلبیس چون روبۀ حیله جوی که آن باز را چون بیارد بدست چكونه بچنگ ارد آن شیر مست ولی زهره او در آن تر کتاز شدندا برو دست سازد دراز ملك در سخن با ندیمان خویش که آیا چه آید به محمود پیش چه پر دای این شیر جنگی کند چرا در گرفتن در تنگی کند یکی گفتش ای نامور شهر یار بر آورد حیدر ز لشکر دمار بمیدان چو تند اژدها سر زده است بهر گوشه خیلی بهم بر زده است چنین حمله گر يك در دیگر کند(۱) همانا که اشكر بهم بر زند به محمود چشم و دهن مانده باز همین دان دور آن تر کتاز ۱- نسخه اك زمین وزمان را بهم در کند اما تصحیح اخ ١٠ چنین حمله كربار دیگر كند