Page 801

توحمات اسلامی جلد ثانی (۲۰۸) نقشه دالی با مسلمه فوق باطل و مردو د است زیرا که کفار اگرچه به بیان خود خالقیت و ضارنیت اثبات میکنند ولیکن این ها را در استحقاق عبادت و اسم الوهیت شریک میدانند و مستحق تعظیم الوهیت می پندارند چنانچه اطلاق اسم اله و شریک در رب و غیره از ایشان بر بتان شایع و معروف است و عبادت ایشان مرستان را صریح و ظاهر است و اهل توحید هرگز بعبادت غیر خدا و قایل نمیند و ستحق عبادت جز خدارا نمی دانند و تعظیم غیر خدا و ند را مثل تعظیم خدا و ند می نمایند و بهیچ صفتی ایشان را بخداوند شریک نمیکنند و طلاق اسم شریک و اله و رب نزنیدا بتجویز نمیکنند و نافع و ضار و موثر در هیچ چیزی نمیدانند الا ان تا را محتمن در درگاه خدا می دانند واز خداوند به برکت ایشان رحمت و مغفرت میطلبند و بخلاف مشرکین انم را مستحق عبادت و الوهیت نمیدانند و لمین سبب مشرک افتادند و موقع ذم و تضلیل گشتند آنجا که بمجرد قول خود که ما نعبدهم الا ليقربونا الى الله زلفی مصداق مذمت گشته باشند زیرا که چون اقامه حجت شد بر اینکه مستحق عبادت نیست مگر خدا و بتان مستحق عبادت نیستند مضطر شده براه اعتذار پیش آمدند که ما نعبدهم الا ليقربونا الى الله زلفی یعنی نیست عبادت مابتان مرستان را مگر بغرض تقرب الی الله فقط انتهی جواب الکتاب الا مخفی ماند میگوید مترجم مسکین ثبته الله علی الیقین که کفار در وجه اعتذار اعتراف نمودند بعبادت اصنام ولیکن به غرض تقرب بخدا و ند و این اعتذار شان فائده نمی کند در دفع شرک از ایشان زیرا که عبادت و اثبات استحقاق عبادت به غیر خدا بهر غرض که باشد مشرک است پس ازین سبب مورد طعن و تضلیل و تکفیر گردیدند نه از حیثیت نفس عرض و اما متوسلین با نبیاء و اولیاء چون از عبادت و استحقاق عبادت به غیر خدا بیری در دایره توحید اند فقط و تقرب الی الله را که قصد میکنند از وجه مشروع و مندوب است نه از وجه عبادت غیر الله سوال تعظیم و عبادت بچه کیفیتت جواب تعظیم و عبادت که لایق شان الوهیت است به غیر خدا نمودن موجب کفر است نه مطلق تعظیم چون تعظیم کعبه و قران و مسجد و غیره اه عجب از این عبد الوهاب که آیات قرآن شریف را که مخصوص کفار و مشرکین در در باره عمل نزول آن صرف نظر نموده و بر مسلمانان موحدین متعلق ساخته و موحدین در گروهی عبده اصنام تصور کرده می بیند که امام بخاری رحمہ اللہ از بن عمر از نحضرت پیروان میکند که انحضرت در وصف خوارج فرمودند که شان قومی اند که میریزد سراآیا تی را که درود