Page 800

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۳۰۷) مدینه دیالی ۱ چون مدت شش صد سال است که مردم برسوم شرکیه گرفتارند خواستم با مجده دین محمدی را نموده مردم را بطریق مستقیم رسانم و نیز میگفت که قوله تعالی ومن اضل ممن یدعوا من دون الله من لا یستجیب له الی یوم القیما یعنی کیست گمراه تر از کسی که بخواند از غیر خدا وندان کس را که اجابت اورا تا قیامت نخواهد کرد و قوله تعالی ولا تدع من دون الله مالا ینفعک ولا یضرک یعنی مخوان غیر از خداوند چیزی را که نافع و ضار نباشد و غیرها من امثال هذه الایات محمول بر کسانی است که توسل باموات میکنند و برایش همت و حاجت میخواهند - و نیز کسانیکه استغاثه بحد صایم علیه وسلم یا دیگر انبیا یا اولیا ر و صلحاء مینمایند یا نذا میکنند پیغمبر را امثل بپدر سواع وایاهم آ و یا سوال شفاعت می نمایند از زمره مشرکانند و در عموم این ایات داخل اند و نیز میگفت که زیارت قبر پیغمبر علیه السلام و قبور دیگر انبیاء اولیاء داخل دائره فوق الذکر است عباذا باشد و استدلال مینمود بمذهب باطل خود بآنکه مشرکان بطریق اعتذار از عبادت اصنام میگفتند که ما بان عبادت نمیکنیم بتان خود را مگر برای انکه مقرب سازند و نزدیک کنند ما را به پروردگار چه این بتان حقیقه به نزد خداوند مرتبه عظیم دارند و عبادت این ها وحدت ایشان موجب تقرب بدرگاه الهی است و خداوند اعتذار شان را به پیغمبر حکایت نمود که یقولون ما نعبدهم الا لیقربونا الی الله زلفی و ایشان را ذم و تخطیه نمود و همین اعتقادشان را شرک وکفر اثبات نمود باوجود آن که کفار بتان خود را خالق و رازق و قادر نمی دانستند چنانچه حق تعالی میفرماید و لئن سالتهم من خلق السموات والارض لیقولن الله دخالقیت را منحصر بخداوند میدانستند و قدرت را با و مطلق میدادند معذالکم آهی بکفر و ضلال شان نیست مگر از جهته توسل میکردند به بتان و آنها را وسیله قرب خداوندی انگاشتند کذلک توسل باموات و قبور انبیا و اولیا ر باین علت کوفتارند توسل را موجب قرب خدا و قضای حوایج میدانند پس در زمره کفار و اهل شرک میباشند و بالجمله شفاعت و توسل به پیغمبران و اولیاء و صلحا در رنگ توسل مشرکین است باصنام و موجب شرک است انتهی ما لخصه وابتدع به و علماء حقانی در رد شبهات محمد سالمه تألیفها کرده اند و همین اعتراض او را نیز جواب شانی داده اند باینکه استدلال بن عبدالوهاب