Page 623

فتوحات اسلامی جلد دوم (۳۰) رسیدن جلال الدین بآمد ومنهزم شد تاتار معذرت نمودند بعد از آن مرده مراسم دفن نکرده بهرجا که میرفت آنرا با خود میبرد و طپانچه بر روی خود زده میگریست و از اکل وشرب افتاده هرگاه که طعام بر و عرضه مینمودند میگفت برای قلیچ ببرید و کسی را یارا نبود که بگوید قلیچ مرده است چوبکی را با ین سخن گماشته بود و طعام طعام را میبردند و باز میآمدند می گفتند که قلیچ زمین ادب بوسه داده و میگوید من بهتر شده ام امراء و وزراء جلال الدین را ازین حال غیله – دامن گیر شده بران طغیان نموده بهمان وزیر متمرّد پیوستند اما بعد از انکه شهریار سمرقند جلال الدین غلام اخته خود را دفن نموده بنای استمالت وزیر را گذاشت او را طلب نمود و بعد از آن که وزیر نزداو رسید در چند روزی ماند او را بقتل رسانید این قصه هائی است که امثال شان شنیده نشده و دلیلی است که خداوند خذلان او را اراده نموده بود. (رسیدن جلال الدین به آمد و منهزم شدن تاتار) در سنته بیست و هشت تاتار تیغ مراغه را از آذر بایجان محاصره نموده و با مال مسلخ کرده کشتار بسیاری نکردند مگر مردم آذر بایجان بسیار بهراس بودند جلال الدین که بعلت ابت تا تا ر را با ضعف خود مشاهده نمود آذربایجان را وداع نموده عزم نمود که از خلیفه وملوک اطراف خود معاضدت بخواهد و هم در آنجا رفته ایشانرا از تاتار سخوف کند تا با خبر باشند همان بود که بتقرب درآمد رسیس مخمرانه تتر با به سکر و خمر کا و آن داخل شدند جلال الدین فوراً روی بگریز نهاد و از یک جای بجای دیگر میگریخت و بعد از ان همه عزت با بنهایت ذلت بدل شده بود یکی از دهاپته میافارقین بشاه برد که ناگاه تتراً بران ریختند بیچاره در آن حال نیز فرار نموده خود را بکوهی که در ان بعضی اکراد بودند رسانید اکراد او را گرفته اذیت نموده اراده قتل او را نمودند جلال الدین بیکی از ایشان گفت که من شاهم و اگر محافظت کنی ترا ملک این دیار می سازم کرد مذکور او را گرفته و نزد زن خود برده و بطریق حفاظت گذاشته خود بکوه رفت کرد دیگری آمده بزن گفت که چرا این خوارزمی را نمی کشید زن گفت شوهر من انیرا امان داده کرد مذکور به جواب گفت این همان شاه است که در خلاط بهتری را از خود کشته است این را گفته و حربه خود را کشیده او را بقتل رسانید و این روز نیمه شوال سنه ششصد و بیست و هشت بود پس با تحست آن ذاتی که ملک آن لا یزال است و فی ذالك عبرة لاولى الابصار رسانی