Machine transcription
٦٧
میر جهان پناه امیر سپاه ری بر شکل منکر تو بود خاطرش گرو
در پیش پات اردلیان کفش میزنند کپطان و صو به دار ترا مید هددوغ او
دو زیر دست بالش مخمل نهاده شب زیر پهلوی تو زد یبا ست رختخو
قنفذ صفت فگنده از دوش پوستین از پای تا بسر ز سرا پا لباس نو
بر صحن باغ خیمه زده گرد گرد تو از قسم قسم نسترن و زنبق و گاو
یکتبه نور بر کل قالین نشسته گا هی سوار اسپ ترا یال و دم دوتو
تو در میان باغ خرامان چو سروناز حاسد برون باغ دلش از حسد کدو
توفیق خیر یافتی و صحتب کتاب تصحیح اعتقاد مکوزین زباده لو
ملای ارگ با همه طاعات و زهد و علم از فضل کردگار ترا شد رفیق شو
این گیرودار دبدبه و اعتبار تو اندر متاع قدر تو ناگه زند الو
آخر ترا کشد بدیاری که از جفا گه هیمه آوری و گهی کو کنا رسو
گه غوزه بشکنی و گهی پنبه واکنی گاهی بتونه نخ زنی و گا هی به آشتو
یا ریسمان بکف کنی پشته کش شوی یا داس را گرفته روی جانب درو
یا بر در سرای کریمان برای نان سنگی بدست گیری و گوئی عمو عمو
شکر و سپاس نعمت پروردگار کن یا صبر کن که صبر بود فاتح نجو
ده روز میشود که مرا از فراق تو بر جان فتاده ز مزمه میخ مجاو تو
آن كبك پر ستبر ده که از همه نخست روزش بمشك شویم و شب شو یمش به او
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
