Page 196

۱۹۰ نه از لعنت رشوه از شرم خلق نه از صحبت طفل هر روزه جلق نه بیمی که گردد بده مشروطه خواه نه خوفی که شد روی شرکش سیاه نگه کن که مطرود ناکام شد بآخر گرفتار اسلام شد نه دزد بکف ماند او را نه دین همین است مضمون علم الیقین فلك هر کرا خواست رسوا شود چنان مسخ دنیا و عقبا شود بده ساقیا می که مفتی سراج که گه چشم کچ کرد ي و گه کلاج گهی روی گردي بسوى لطيف که اي داده از دست دين حنيف سپس تازه کن دین زردشت را زبام خرد در فکن طشت را چو بر گشت از و ناگهان روزگار شنيدم که بگريست و میگفت زار چه شد آنکه هیبت بر ایوق زد رقم تازه بر نام سلجوق زد چه شد آنکه بنمود رفع بي حجاب که میداد فتوی بجل شراب ز اول بر اسلام قابوق زد به تخریب دین بار هابوق زد بيا ساقيا نوحه کن بر وزیر که در رشوه خوارى نبود ش نظير نه درو يش هو ش ونه در عرض گوش همه عمر چون گربه در صید موش نه دوق که کمر شد به تعمیر خير همش كوش برق و سامان دير شنیدم که میگفت با ديگری بدنیا توانی که عقبی خری چه بگرفت دامان رند ش اجل نبرد از جهان جز دو سطر از وحل