Page image — the source of record
Machine transcription
۱۸۹
شنیدسته این مثال از عتیق که میگفت بد نام مست غریق
که خوردیم حلو او پر تو شدیم فرو تر بودیم و فراتر شدیم
درین کار بد شد مرا نام نيك چه غم وارم ار کرد تاجيك جيك
بده ساقیا می که یابم فرج که باز آمد حجاج از راه حج
بده می که باران عذرا رسید مخور غم که وقت تماشا رسید
بده می که تا رجع قهقر کنم شوم انور و مقمدي تر کنم
بصد حیله نیرنك بازی کنم بدفع عدو چاره سازی کنم
ز دین منحرف رو بدنیا شوم فدای قدسر و صغرا شوم
شبی چند بوزینه را جل کنم سفر جانب شهر کابل کنم
بعثمان و انور دهم کار را به هر دو دهم تیغ و طومار را
که تا وصف اوصاف والي كنم گهی گریه گه خایه مالی کنم
در رشوه بر خویشتن وا کنند وطن را بيك هفته رسوا کنند
بده ساقيا مي ز آب نبید که گر رو سیاهم شوم رشوم
مده می که آتش ملکتر شوم برو می خریدار موتر شوم
بعالم زنم آتش از اسپرت بریزم به اندام عذرا سمت
روم گوشۀ آه و زاری کنم طنین خوانین سواری کنم
کنم سر نواهای نقاره را بیاد آورم مقمد پاره را
گهی باد هاهوی بیرق کنم که از نم گو بیان خودش کنم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.