Page 189

۱۸۳ بود یکسو ارۂ شاخ سخا بیخ نخل عدل را بودی تبر گر بدش خواندی کسی عذرش پذیر بلکه از بد بود صد چندان بتر جاهل اندر عهد او قبره انزوا پیش عالم کمتر ازيك كور پر تخته پل شد اندور جسر صراط اوفتاده از تخت در تحت سقر بخت بد سالخ مبارك را بر او کرد همچون غره ماه صفر از پی تاریخ قتلش هر طرف میدو بدم سرخوشانه چون جبر ها تفی گفتا سعر بایتر ایزن آگهی گرد اری از سال قمر شد شهه مادۀ تاریخ او هست ای كوزوك شهيد كبر خر گر ترا تاریخ شمسی آرزوست بيت ثاني شد معمای دگر تای تف را بر رخ زا هد فکن پس بيا لش سر سرا پاي ذكر عبد الرحمن فبرقه مشعر نخست كزغمش روز کار بیغم شد انکه هر سال عید باقی ده از جفا یش مه محرم شد قتل او باعث حیات همه ماتمش سور نسل آدم شد دا شت هم پیشکی و همنامی زان سبب یار ابن ملجم شد از پی جستجوی تا ریخش هر طرف فکر بکر من خم شد خفيه ز اهل بهشت پر سيدم همه از روی کر ، ره شید