Machine transcription
۱۸۲
سفر نیکست میدون گر بود همره پر روئی میسر گرنه در وی نکو باری نیکوخوئی
مشو ممنون زشتان گرچه گردد مدعا حاصل نمی ارزد حصول مدعی بر ناز فالوئی
دریدن از سر ایمان کد : تن چاکنی کردن نزیبد تاج تخت سلطنت با این هیاهوئی
بدوش بار ذلت سید یوسف افسرمات بدو در زیر بار در کند شاه تا توئی
ز اوضاع ایالت درد سوگردیده ام آخر کجائی ای طبیب عافیت بگشا سرا روئی
زصفر احالما سودا نیم ای داکتر رحمی اگر سقمونیا باید کف کافی است لیموئی
مروت نیست در ایام ما آزاد خواهان را مگردزدید درجه از حریة چودزد هندوئی
چرا قانع شدی بر روی صاف شرم پلموئی
اگر سیف اسنان مکتب نیستی گوزوك
آخر چورفتت زدار فنا ضرور خواهی نوحید زی و خواهی جدید کیر
در مطبخ و مزبله بسیار فرق نیست خواهی قریب خانه و خواهی بعید کیر
در مشرب سفید روان طاهر است بس اندر مذاق مردم مصر ابلید کیر
بانی و ساعی هر دو محاسن مفید بود تاریخ این بنا ز دو ریش سفید کیر
والی دانسته ابراهیم خان شاه را مامو با با را پسر
انکه از ظلم ستم اقلیم را کرد همچون اند جان زیر و زبر
سارق اندر عهد او ساحقران صاحب کالا ربسارق برزگر
چشم او از عیب رشوه خوار کور گوش او از عرض داد خلق کر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
