Page 190

١٨٤ کردم از اهل دوزخ استفسار از جهنم گرفت سو ما لك دوزخ از جا جهيد خرم شد خنده زد گفت ظالمی کم شد تاریخ میر زمان الدين بحساب قمری چشم پرده داشت ارباب تمول روزها برخلاف مشرق از مغرب برآمد آفتاب کارداران از بلوک مركزهمچون میركند سفله اندنك اوباش جفاکار خبيث بفتتا پيك اجل يکره گریبانش گرفت جستجو از بهر تا ریخش همیکردم رفکر کز قدوم والی والا نشان آوازه شد سدباب توبه زانسان شد که بی خمیازه شد بهر صید مال مظلومان همه درگاه زه شد يك پيكرا روی مانند عروسان تازه شد کز نهیبش صحن گازرگاه در آوازه شد ها تفی گفتا دوباره مرك لينين تازه شد تاریخ مرك علم خان آنکه از عبرت بسوی عالمی میدید رفت آن مرك كوه بخل برج معصيت آنکه چون نادر شکن هر روز از بهر جماع گر نبودی در جوار حضرت پیر هرات بهر تا ریخ از بروت خویشتن عبدالحکیم دور از ین محفل ندیدی پرکش خنديد رفت باهمه خوئي زسائل روي مي پيچيد و رفت مستعدی ممد چو غولی نر همیکائید رفت قبرا و میگفت اینجا می باید رید رفت پاي موئي کند و گفت اینجا همی شاشید رفت تاريخ مرك میرزمان الدين حاكم هرات بتاريخ شمسي چو داشت والي والا نشان تعلق غرس اجل کشید عنا نش سوی باغ جهنم