Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه ( ۲۱ ) سال اول ـ مجلۀ کابل شمارۀ ( ۸ )
طبع و اظهار فضل و لیاقت بطور سیاحت عازم خاک فارس گردید.
نخستین اتابك محمد پهلوان جهان بن ایلدکز كه از اتابكان مشهور عراق و
آذربایجان بود صیت فضل و شهرت كمال ظهیر شاعر افغانستانی را شنیده
دربار خویشش جلب ولوازم احترام ومحبت را درباره اش بعمل آورده و چندی
مجمله ندیمان خاصۀ دربار این پادشاه میزیست ـ پس در خدمت قزل ارسلان
حكمدار عراق شتافته همان موقعیت را حاصل کرد و قصیدۀ معروفىكه :
نه كرسی فلك نهد انديشه زير پای ـ تا بوسه بر ركاب قزل ارسلان دهد
آنرا در مدح وی سرود و بسی مورد تحسین درباریان و دوستان وی و
موجب حيرت هم كاران واقع شد .
ظهیر در ابداع سخن و روانی طبع مشهور است چنانچه گویند روزی که
در معیت سلطان طغانشاه ثانی سلجوقی عازم تماشای معدن فیروزه معروف نیشابور
بود سلطان ازوی خواهش کرد كه فی البدیهه درانخصوص چیزی ازطبع ظریفش
بسراید ظهیر بدون تسامح از قدرت سخنوری و سرشاری و شادابی طبع خویش
بداهةً باین قصیده مترنم شد که بعضی ابیاتش این است :
ترا ست لعل شکر بار و در میان گوهر میان لعل چرا کردهٔ نهان گوهر
بخنده چون لب یاقوت رنگ بکشائی ز شرم زرد شود همچو زعفران گوهر
رخم چوزر شد و ازجزع دیده هر ساعت فشانم ارغم آن لعل در فشان گوهر
اگرچه سیم و زرم نیست هست گوهر نفس كه نزد عقل به از صد هزار كان گوهر
همین بس است که الماس طبع من دارد چو خنجر ملك شرق در میان گوهر
خدايگان ملوك جهان طغانشه ازانكه كه بذل میکند از جود برجهان گوهر
گرچه ظهير الدين در خدمت این پادشاه خیلی به عزت و احترام میزیسته
و موقعیت عالی داشت باز هم از فکر و عشق وطن مسقط الراسش افغانستان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.