Page 2469

شماره (دوازدهم) سال دوم شعرای افغاستان ( ٥٣ ) از زبان پهلوی بزبان فارسی درآورده و تا قرن ششم گویا این کتاب در دست بوده زیرا بزرگترین شاعر آن زمان که ازرقی هروی باشد کتاب مذکور را با قدرت تمامی برشته نظم کشیده است . دیوان اشعار او که شامل ۳ هزار بیت است اکنون دردست است شعرای معاصر او عبد الله قرشی، شجاع نسوی، حقیقی نسیمی است وفات او را صاحب مجمع الفصحا در سنه ٥٢٦ و تقی الدین کاشی در سنه ٥٢٧ و علامه قزوینی در حواشی چهار مقاله سنه وفات او را علی التحقيق قبل از سنه ٤٦٥ میداند . نمونه سخن : - بدر بند سجستان آنچه او کرد مثالی کرده بد حیدر بخيبر زبانگ کوس غران چشم كودك همی احول شد اندر بطن مادر ز بیم جان همی تن کرد پنهان چو دراج از پس خپها كبوتر زمین دریای موج افکن شد از خون در او کشتی - وار و کشته لنگر اجل بازو زنان هر سو همي شد بخون اندر چو مرد آشنا ور جهانی دیده بر خسرو نهاده به نیرو نیزه از دیوار و از در ز شه برجی قضا را چرخ داري ملك را یافت در میدان برابر ز خون شمشیر هندی در کفش لعل زخون خفتان رومی بر تنش تر چو آتش چرخ را پر کرد و بشتافت کزآتش بیند او پاداش و کیفر بزد بر باره بر گستوان دار خدنگی راست رو برگستوان در از آن جانب بدانسان تیر بگذشت که از تيزي نیا لودش بخون پر * * * بار دیگر بر ستاك گلبن بی برگ و بار افسر زرین بر آرد ابر مروارید بار ۱۱۹۱