BrowseKābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī → page 2441

Page 2441

Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī · pages 1–3124


Page image — the source of record

Scanned page 2441 of Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī

Machine transcription

شماره (دوازدهم) سال دوم ضرب المثل های وطنی (٢٥) به بو الفضول مده هیچگاه روی گذشت که بازی بازی بریش پدر کند بازی ایاز خاص حد خود را بشناس چو کشتی محرم بزم بزرگان بکار خویشتن بنما فزون پاس مکن از لطف شاهان خویش را گم ایاز خاص حد خویش بشناس * ** غزل از هند رسیده فرجاد کوتانوی هندی ما بيخودي و خودي نه دانيم از وصل فراق بر كرانيم بستيم زبان و لب ز گفتار فارغ ز معانی و بیانیم خود هست نشان چو بی نشانی ما نیز نشان بی نشانیم از بار گه جلال دوریم هان قصه نفس خویش خوانیم با جسم فرود از زمینیم با روح فراز آسمانیم معموره تن اگر به بینیم ما نیم جهان و در جهانیم کو هیچ نه کرده ایم تا هم از کرده خویش درفغانیم از سیرت اهل دل گریزان دل داده صورت بتانیم فرجاد به حسن نظم امروز یاد اثر گذشته گانیم ١٦٣

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Kābul ʻilmī, adabī, ijtimāʻī, tārīkhī, page 2441. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0986/2441 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0986/2441
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record