Page 1679

شماره ( ششم ) سال دوم شعرای افغا نستان ( ۲۹ ) یکی قرین شتاب و یکی عدیل درنگ مسیر این سوی هند و مسیر آن بعدن بزیر پرده آسایش اندرون شده روز شب سیه سر اندر کشیده پیراهن از ارتفاع شب تیره بهرۀ چو گذشت بیامد آن بت شادان بهار سوی چمن بصورتی که نمازش برد زناز پری بزیبتی که زمین بوسدش به مهرو سن گرفته گنج ملاحت زقهر مان جلال ربوده خاتم خوبی ز نیکوان ختن به نرم نرم چنین گفت مر مرا که چرا همین جدائی جوئی بخیره خیره زمن مرو که با منت ای بت خزان بهار بود که هم رخم گل سوریست هم زلخ سوسن بساغر می اگر بنگری نیاری یاد زبرگ لاله سیراب و آب دار سمن جواب دادم اگر ضامن روان رهی به سست عهدی تا کی بری بمن بر ظن بطبع و طوع همی سوی او روم که ندید چنو جواد جهان و چنو کریم زمن شهاب دولت شمس الکفات ابوالقاسم حمید حمد هنر خواجه احمد ابن حسن بوقت نرگس ار خواند کسی فردوس گیتی را نيك معنی رو اباشد که دل مان داردش باور ز بهر آنکه جز در خلد کی شاید بدن هر گز درختی کش تن از مینا و برگ از سیم و بار از زر ابو منصور هروی : غیر از عوفی صاحب لباب الا لباب اسم این شاعر را دیگر تذکرهای فارسی نبرده اند حتی صاحب مجمع الفصحا که تقریباً کتاب او ذ خیرۀ خوبی از شعرای معروف و غیر معروف است و در زمرۀ ماخذ و مدارک خود کتاب لباب الالباب عوفی را هم در دست داشته است باز اسم این شاعر را نیاورده است رویهم رفته عوفی اسم او را ابوالمنصور عبدالرشيد بن احمد ابن ابی یوسف الهروی نوشته و در سلك شعرای آل سبکتگین قرار داده است و در حق او این دو سطر ذیل را نوشته است . از معاریف هرات بوده است و نقادان سخن شعری او را پسندیده اند و در سلك شعرا کشیده ، اگر چه شعرا و کم روایت کرده اند و در مطلع قصیدۀ میگوید : اي قمر چهر عطارد فکر ناهید اتصال شمس فر ، بهرام کین ، برجیس اثر کیوان جلال رباعی ذیل نیز بنام او در لباب الالباب ضبط است . ٥٥٨