Page 1680

شماره ( ششم ) سال دوم مجله کابل ( ۳۰ ) رباعی گفتم که چه دارد علمت گفت قمر گفتم که بار د قلمت گفت گهر گفتم که چه دارد حشمت گفت ظفر گفتم که چه کار د کرمت گفت خطر محسن فراهی عوفی او را محسن قزوینی و هدایت طبرستانی صاحب مجمع الفصحا او را محسن فراهی می نویسد هر دو تذکره نویس متفق اند که از شعرای آل ناصر است علاوه برین صاحب مجمع او را حکیم هم میگوید زیاده ازین از احوال او چیزی معلوم نشد. نمونه سخن : آتش دیدی که با شدش آب نقاب ایمن شده آب از آتش و آتش از آب بنگر تو بدین شراب و این جام شراب تا آب فسرده بینی و آتش ناب عسجدی مروزی یا هروی : عوفی در لباب الالباب اسم او را ابو نظر عبد العزیز بن منصور العسجدى المروزى مینویسد امین احمد رازی در تذکره هفت اقلیم و عبد الرحمن جامی در بهارستان از عوفی پیروی نموده او را مروزی دانسته اند و دولت شاه سمرقندی او را اصلا هروی و شاگرد عنصری میدانند صاحب مجمع الفصحا او را قزوینی دانسته است بهر حال عسجدی مروی یا هروی از شعرای معروف و مقتدر دربار سلطان محمود غزنوی بوده است و همه جا اسم او ردیف با اسم عنصری و فرخی آمده است عوفی می نویسد مقبول حضرت یمن الدوله بود و نقد سخن او در بازار دولت این شاه نيك رايج و اکثر قصاید او بمانند عنصری در مدح سلطان محمود و مشتمل برفتوحات و جهانگیری این سلطان نیرومند آسیا است ولی متاسفانه که دیوان درست و مرتبی از حضرتش نمانده است و اشعار پراگنده که در تذکرها و فرهنگهای فارسی از و باقیست بسیار قلیل و اندك است چنانچه دولت شاه نیز مینویسد دیوان عسجدی متعارف نیست اما سخن او در مجموعه ها ورسایل فضلا مسطور و مذکور است . در تذکره ها از همه اضافه تر صاحب ۵۰۹