Page 72

عشق و وظیفه یا شب اخیر ـ آقای كاپیتان ! چطور می‌نوشید، شیردار باشد ؟... ـ هر طوریکه شما میل و آرزو دارید !... در پیاله كمی چای ریخته بعد از آن شیر هم انداخته و پیش روی ضابط میگذارد. ـ مسكۀ ما تازه است!... ـ تشكر می‌كنم! بعد از آن كه برای خود هم چای و شیر می‌اندازد چوکی را پس كش كرده می‌نشیند. جرعه جرعه مینوشند ... ضابط بسوی دختر دیده نمی‌تواند. دختر هم نمی‌بیند. می‌نوشند ... دقیقه‌ها میگذرد!... کاپیتان بخود جرئت داده و بالاخره میگوید: ـ مادموازل از خاطر یكه دیشب شما را متأثر ساخته‌ام ... دختر در حال سخن ضابط را بریده میگوید. ـ رجا می‌كنم ! اگر ازین بابت دیگر بحث نكنیم خوب میشود ! . . بعد از كمی سكوت : ـ عمه‌ام گفت كه از جای استراحت دیشبۀ تان اگر رضایت داشته باشید تا زمان پیدا كردن كدام جای مناسب در همین جا مانده میتوانید!... ضابط خنده كنان : ـ از لطف عمه تان تشكر می‌كنم و... دختر چشمان خود را از پیالۀ چای دور نمیکرد . باز سخن ضابط را قطع میكند و میگوید : ـ اگر كدام سبب دیگر نباشد من هم از ماندن شما ممنون میشوم! کاپیتان دفعتا دست و پاچه میشود ... نمیداند که چه بگوید ... آیا برای چه حالتش يك بار دگرگون گردید؟ ـ تشكر می‌كنم مادموازل ، خیلی لطف كار هستید ... ـ به نفر خود بگوئید كه امروز بعد از پیشین آمده با ما كمك نماید .. چیركت شما را در اطاق تان بگذاریم . زیرا بالای آن بخوبی راحت كرده میتوانید . ـ خیلی تشكر می‌كنم، مادموازل، نزاكت تان را نمیخواهم كه سوء استعمال نمایم. ـ٦٥ـ