Page 36

عشق و وظیفه یا شب اخیر چشم های خود را خوب باز کرده بمن نگاه کنید... من دختر جنرالی هستم که در تمام حیات خود شریف و ناموس کدا را نه زندگانی کرد... در رگهای من خون يك رومن اصیل در جولان است... من برای یك حیات ناچیز و بیفائده زیر بار منت قاتل پدر خود زنده گی نمیکنم... گم شوید، از پیش رویم بروید... بشما تکرار میکنم لطف شما را نمی خواهم قانون شما هر امری که کند آنرا بمحل اجرا بگذارید. ضابط ، يك شفقت بی پایانی بطرف دختر می بیند، و در حالیکه خندهٔ زهر آلودی بر لبانش ظاهر است اظهار میدارد : مادموازل، مزاح نمیکشید، من نه بشما كمك میکنم و نه لطفی می نمایم به این حرکت خود میخواهم كه يك معاملهٔ متقابل را اجرا نمایم ...همین قدر !.. نمدانم که چه میخواهید؟.. من پدر شما را کشتم، شما هم به کشتن من اقدام نمودید، حالا من شما را عفو میکنم و به این ترتیب حق به حقدار میرسد. دختر به آواز بلند میگوید: خیر کاپیتان ، نمیخواهم که معاوضه کنم .. اما يك روزی حقیقتاً معاوضه خواهم کرد... ضابط با کمال خون سردی جواب داد: خوب ! مادموازل همانطور شود، مادموازل معاوضه مینمائیم !.. هر دوی شان خاموش میشوند... لب های باريك و ابریشمین قرمز دختر در حال طپیدن است ... بعد از یکدقیقه سکوت باز سر خود را بلند کرد ، وسوی کاپیتان دیده میگوید : اضافه برین حوصله و تحمل برایم نمانده است که بروی شما به بینم!.. در مقابل شما يك اضطراب جهنمی میکشم... زود بمن بگوئید سخن و قرار شما در بارهٔ من چیست؟.. ضابط با يك صدای خیلی متین ورسا : آزاد هستید ماد موازل !.. دختر با يك هیجان از جای خود بلند میشود مو های سیاهش پریشان و بر شقیقه هایش افتاده و میدرخشد و با آواز لرزان میگوید : - ۲۹ -