Page 873

( 298 ) نظریه پروفيسر لیوی : پروفيسر (سيلوين لیوی) Sylvain Lévi مبداء خروشتی را طور دیگر بيان نموده از ملاحظه ادبیات بودائی چین که بر طبق آن ، شکل صحیح نام ( شولی ) Shw-le ( یعنی کاشغر ) ، ( كيا لو شوتان ) Kia-Lu-Shu-ta(n) میشود ( و بقول موسیو لیوی مطابق است به كلمه خروشتره Kharashtra سانسکرت ) مشارالیه باین نتیجه رسیده که نام صحیح الفبای خروشتی (خروشتری Kharoshtri بوده و این نام خط خروشتر ) یعنی خط کاشغر معنی دارد . مستر فرانك O. Franke و مستر پشل (R. Pischel )بر عليه تعبير مذ كور اعتراض نمودند ، بنا بران موسيو ( لیوی ) نظریه خود را چنین تعدیل نمود که ( خروشتری ) عبارت از خط ( خروشتر ( وخروشتر يك تسميه قديم هندی بوده که به مملکت بين هند وچین اطلاق میشد . مستر فرانك باز اعتراض نمود که کلمه مثل خروشتر در سانسکرت وجود ندارد ، و کلمه چینی ( کیا لوشو تان لی را بزحمت میتوان تعبیر کلمه خروشتر دانست ، و دیگر اینکه نام هندی خط خروشتی ، در مأخذ هندی بشكل ( خروشتی ) و ( خرو تنهی ) موجود است . قراریکه انگارنده از تاریخ الفبای خروشتی اطلا ع دارد ، نظریه موسیو لیوی ، چندان قناعت بخش نیست . درست است که کتیبه های متعدد خروشتی از ترکستان چین و خصوصاً از وادی های شرقی جنوب سحرای گوبی یافت شده ، و یکسانه نسخه قلمی خروشتی که تا کنون معلوم است از خاك ختن بوده ، مگر از طرف د یگر ، در هر جا می بینیم که خط خروشتی را برای نوشتن کدام زبان هندی استعمال میکردند بنا بران به این مفکوره متمایل میشویم که خط خروشتی را مهاجرین هندی به ترکستان چین ، نقل داده اند ، گذشته ازین ، نسخه و اسناد مذكور به عصر نسبتاً متأخری تعلق داشته و هيچيك ازان ها قراريكه معلوم میشود قديم تر از قرن دوم میلادی نبوده .