Page 196

که توده توده و خرمن خرمن درهم برهم افتاده رونق جعد بقفای شمشاد قد ان که از طرة خم اندر خم و گیسوی شکن در شکن روکش سنبلستان چین است در هم شکسته و نظر از تماشای آبهای عذب وروان و فوارهای جوشان این نمونه روضۀ رضوان که هريك در عذوبت و صفا ومبرتی بمرتبة است که میان آن و چشمة حیوان فرق انسان است تا حیوان بلکه از عین تا انسان چندانکه بتصور اندیشه سخن پرور درآید سخن در خوبیهای آن است . بیت آن نسیمی که بوی جان دارد هردم از خاك او برون آید لاجرم اکنون عنان شبدیز خامه از پویه مبادی این بی پایان وادی منعطف ساخته بادای مطلب پردازد الغرض چون فرموده بعمل آورده شد جشن عظیم ترتیب دادند . بیت بزم بیاراست شه بزم ساز پست زمین را بجواهر طراز جشن فریدون طرب جام جم تازه شد از مجلس شاه عجم دیوار وستون وایوانهای دولتخانه را در قماشهای منجرو پرده های مصور کربته کمال زینت داده بنوعی آراستند که نظارگیان را از مشاهدة آن حیرت برحیرت افزود وصحن آنرابفروش مرفوعه آراسته رشک فردوس برین ساختند . بیت صفحه نه طاق بیاراستند پرده زربفت فلك خواستند وبیرون دولتخانه را از شجر تا حجر وکناره های حوضهاونهرهاهمه چراغان افروخته تنویرده مصابیح افلاك گرديد شب جمعه . بیت شبی از روز وصل روشن تر رسته زآسیب دهرجان بشر زلف لیلای شب بمشکینی پرده ز آهوی چین رنگینی تاریخ یازدهم ماه مسطور آن مهمان عزیز را در آن مینو مکان طلبیده بر کرسی خاصه اذن جلوس ارزانی فرموده ازدهان تو بهای صاعقه کردار سلامی بجا آوردند وآتشبازی را در کار آورده شب تار را روزنوروز فرح افروز نمودند از بس که انوار از زمین باسماان بالا گردید فلک از تشویر شموع خودرا گل نمود اهل طرب از نغمه های هندی عشاق را آوازه ها مون حجاز مینمودند . نظم مطرب دلنواز اهل عشاق خنجرش بیاد دار روز و تاق چشم جادوی نیم خوابش را زلف هندوی نیم تابش را (۱۷۷)