Page 75

(٦٨) صلاح و سرا پرده و بارگه باسپ و شتر بار سازید همه عماری و هودج بقدر شمار چوا فضل ز شاه این سخن کرد گوش وزان پس بتدبیر انجام شد باسپ و شتر بار بستند همی بر هودج نشستند همه يك بيك هوا گشت در چشم شان سندرس قیامت بپا شد در ایوان شان وزان پس بر شاه روشن روان بگفتا که انجام کردم تمام ز جا خاست آن شهریار دلیر بزرگان که آنجا بدند سر بسر زنان و نمك عذر ها خواستند وزان بعد شاه فرو مایه بخت سه ده سد سواران اخلاص کیش سمیع خان و جبار همراه نیز (۱) بفرمود آنکار که گشتند روان به پیش اندران خسرو نامدار پس پشت خیل حرم را گذاشت بدنبال آنها هزار دگر پس پشت افضل زر و مال را بدنبال مال آن هزار دگر نمایند با یکدگر خود بجا بدین رنج و تیمار سازید همه که باشد برفتن حرم را بکار بدل آنزمان خونش آمد بجوش همه گفته شاه سر انجام شد روان برعماری نشستند همی فغان بر کشیدند بچرخ فلك ز مین نیز ما نندۀ آبنوس بچرخ فلك برشد افغان شان بیامد روان افضل پهلوان چه فرمائی ای شاه فرخنده گام که بر بارگی بر نشیند چو شیر فتادند در پای آن تا جور همی آه کردند و بر خاستند ببالای زین شد ز بالای تخت شد همراه با آن شه سینه ریش بگشتند با آن شه باتمیز نهادند رخراسوی بامیان بهمراه چفنگی سواران هزار که این رسم پیشینه ها یاد داشت سرافر از خان افضل نامور که وی پاسبان بود همه آل را بهم اکرم و اعظم نامور (۱) سمیع خان عبارت از میرزا عبد السمیع خان مستوفی و جبار خان برادر امیر دوست محمد خان بود .