Machine transcription
۴۷
شعر العجم حصه چهارم
که زینهار! اگر مردی آهسته تر
که چشم و بناگوش و روی است و سر
وقتیکه در عالم شوق شاعر گل را بدست میگیرد، کاملاً
بوی معشوقه خودش را ازان استشمام کرده متعاقباً می سراید:-
ه ای گل! بتو خرسندم تو بوی کسی داری
اگر امثال این اقوال از زبان دیگری شنیده شود، ما
او را بخطاب دیوانگی سرفراز خواهیم کرد، ولی شاعر همین
مطالب را باین انداز و پیرایه میگوید، که بر مستمع اثری
افگند، زیرا هر چیزیکه او میگوید چون در عالم تاثیر مغروق
است، طبعاً مقولهٔ او نیز تصویر همان حالت حقیقی را به
پیش نظر ما تقدیم میکند.
شاعر در بعضی اوقات خودش اقرار میکند، چیزیکه وی
می بیند، ممکن است، که حقیقتی نداشته باشد، ولی در نظر
خودش همین طوریکه میگوید، جلوه داده است، مگر همین
مقصد را باینقسم یک پیرایه اداء میکند که از متاثر بودن
او تماماً متاثر میشوند:- هـ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
