Page image — the source of record
Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم
۴۴۲
خداوند خواندش بیت الحرام
بدو شد ترا راه یزدان تمام
ز پاکی در اخانه خویش خواند
نیالش کنان را بدو پیش خواند
خدای جهان را نیاید نیاز
بجای حوزه کام و آرام و ناز
(۶)
نسبت باثبات باریتعالی فردوسی دلائل متعدی را قائم کرده
که تفصیل آن قرار آتی است :-
(۱) هر چیزی بوجود او شهادت میدهد :- ع
پئے مور بر هستی او گواه
(۲) هر قدر اشیائیگه در عالم موجود است هیچ یکی ازان
خود مختار و حاکم مطلق بنظر نمی آیند هر آن چیزیکه بر دیگر
چیزی حکمرانی میکند ذاتاً خود آن هم محکوم بدیگر چیز است
هیچ چیزی ذی روح و غیر ذی روح آزاد محض و خود مختار
مطلق بنظر نمی آید ازین یک ثابت میشود که دیگر کدام وجودی
موجود است که موجد این سلسلۀ کائنات و فرمانروای عمومی
می باشد همان موجد و فرمانروا خداوند است این استدلال
را فردوسی درین الفاظ مختصر اداء کرده که :؎
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.