Machine transcription
۴۱۹ شعر العجم حصه چهارم
و دست خود را بالای کدام کسی بلند کرده ؟ یک حیوان نیز
فرزند خود را دیده می شناسد و خون و بوی او را حس میکند
حالانکه رستم انسان بود هم فرزند خود را نمی شناسد و علتش
جز این نیست که خود غرضی چشمهای او را پوشانیده
است :
همی بچه را باز داند ستور
چه ماهی بدریا چه در دشت گور
ندانند همی مردم از رنج آز
یکی دشمنی را ز فرزند باز
در ضمن شاهان ایران بهرام گور یک پادشاه بسیار
با شان و شوکت و عزم و استقلالی گذشته است و فردوسی
با وی محبت مخصوصی دارد و او را در عدل و انصاف و
شان و شوکت بر تمام سلاطین ایرانی ترجیح میدید و میگوید
به پنجاه خسرو ز تخت کیان
که بستند بر تخت ایران میان
نه بد ، هیچ مانند بهرام گور
به داد و بزرگی و فرهنگ و زور
با این همه سخت نکته چینی معایب بهرام گور را میکند
بهرام گور با وجود محاسن نفس پرست بود و یک عادت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
