Page 423

شعر العجم حصه چهارم ۴۱۸ به بستند بازوی خاقان چین رستم حق داشت که برین کامیابی خویش می نازید و تا مدتی درین نشه فاتحیت خود سرشار می بود ولی دفعةً فردوسی بمقابلش نمودار گشته می گوید : ؎ چنین است رسم سرای فریب گهی بر فرازو گهی بر نشیب چنین بود تا بود گردان سپهر گهی جنگ زهر است و گه نوش مهر حاصل شاعری فردوسی رستم است و بر کار نامهای عظمت او افتادن یک لکه خوردی را هم فردوسی گوارا نمی کند تا هم در وقت ادای فرایض اخلاقی رستم را فراموش خاطر خود میکند یک منظره مشهور شاهنامه داستان رستم و سهراب است درین معرکه فردوسی قوت کامل خویش را صرف کرده زیرا که رستم قهرمان محبوب او و سهراب فرزند رستم است جنگ بانتتهای شدت خود باین درجه رسیده که : ؎ به شمشیر هندی بر آویختند همی ز آهن آتش فرو ریختند دفعةً فردوسی را این خیال بدماغ می آید که تمام این مساعی بمقابله کدام شخص واقع است؟ و حریف او کیست؟